«ایرج نوذری» بازیگر، مجری و گوینده در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به تاثیر هنر دوبلاژ بر فرهنگ عمومی جامعه اظهار داشت: واقعیت این است که اگر دوبله وجود نداشت، بسیاری از مخاطبان نمی‌توانستند با فیلم‌ها ارتباط برقرار کنند؛ چون تماشای فیلم با زیرنویس برای عده‌ای دشوار است. مخاطب باید همزمان هم بخواند و هم تصویر را دنبال کند و در نتیجه از بخش‌هایی از فیلم جا می‌ماند. به همین دلیل، از گذشته مردم ما عادت کرده‌اند فیلم‌ها را دوبله‌شده ببینند و بدون آن نمی‌توانند با اثر ارتباط بگیرند.

وی افزود: دوبله در ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. دوبله در مقاطعی حتی به آثار سینمایی اعتبار بیشتری می‌داد. البته از جهاتی هم ممکن بود بخشی از اصالت اثر از بین برود، چون در نهایت صدای اصلی بازیگر چیز دیگری است. با این حال، در دوران گذشته که ضبط صدای سر صحنه مرسوم نبود و بسیاری از بازیگران حتی صدای خود را روی فیلم نمی‌گذاشتند، دوبله نقش حیاتی داشت.

او ادامه داد: مثلاً ممکن بود صدای ناصر ملک‌مطیعی را آقای ناظریان یا جلیلوند بگویند. با وجود این‌که صدای اصلی ملک‌مطیعی تُن نازکی داشت، دوبله باعث می‌شد نقش او پرقدرت‌تر به گوش برسد. بنابراین دوبله همیشه در سینمای ایران حرف اول را زده و حتی به بسیاری از فیلم‌ها بال و پر داده است.

نوذری با انتقاد از عدم وفادار بودن گروه های دوبلاژ به ترجمه خود اثر، تصریح نمود: البته امروز برخی دوبلورهای جوان برای جذب دنبال‌کننده در فضای مجازی، سبک‌های عجیبی را وارد کار دوبله کرده‌اند و در ترجمه دست می‌برند. به نظر من این کار نوعی «جَنگولک‌بازی» است. در هیچ اثری نباید در متن و ترجمه دست برد؛ به‌نظر من این کار خطای بزرگی است. اگر من قاضی بودم، شاید جنایت قتل را راحت‌تر می‌بخشیدم تا کسی را که در اثر هنری دست می‌برد. به‌ویژه زمانی که دوبله را به اثری طنزآمیز و مضحک تبدیل می‌کنند، ماهیت اثر از بین می‌رود.

وی تاکید کرد: از سوی دیگر، کیفیت دوبله در سال‌های اخیر به‌طور محسوسی کاهش یافته است. بسیاری از آثار صرفاً «برگردان» می‌شوند، بدون آن‌که حس و حال لازم در کار باشد. مگر در میان بعضی از دوبلورهای جوان و مستعد که هنوز برای کار خود حرمت قائل‌اند.

نوذری در مورد خروج دوبله از انحصار «انجمن گفتار فیلم» بیان کرد: من با افزایش تعداد گروه‌های فعال در این حوزه مخالفتی ندارم، به شرطی که کارها بر اساس اصول و تحت نظارت انجام شود. اما مشکل این‌جاست که در حال حاضر هر گروهی برای خودش فعالیت می‌کند، بدون حساب و کتاب مشخص. همین نبود نظارت باعث چنددستگی شده است.

وی افزود: انجمن گفتار فیلم توسط استادانی همچون زنده‌یاد منوچهر نوذری و هم‌نسلان ایشان پایه‌گذاری شد و برای حفظ اعتبار دوبله زحمت زیادی کشیدند. حالا اگر گروه‌های تازه‌ای تشکیل می‌شوند، باید زیر نظر همان چارچوب و با هماهنگی انجمن باشند.

«ایرج نوذری» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: وقتی کاری از چارچوب و نظم خارج شود، نتیجه‌اش هرج‌ومرج است. بی‌نظمی همیشه به افت کیفیت منجر می‌شود و پیامدهای منفی زیادی دارد. متأسفانه امروز بسیاری از دوبله‌ها تنها به ترجمه‌ی ساده‌ای از دیالوگ‌ها تبدیل شده‌اند و دیگر آن کیفیت و ظرافت گذشته را ندارند. در حالی‌که پشت این حرفه سال‌ها فکر، تلاش و عشق بوده است. در نهایت، بزرگ‌ترین معضل دوبله همین است که اگر حساب‌وکتاب از بین برود و کار از مسیر اصلی خود خارج شود، دیگر چیزی از آن باقی نمی‌ماند.